Büyük Yazar Dostoyevski'nin "Yeraltından Notlar" isimli kitabından altı çizilmesi gereken birkaç satır;
• Zaten şuurun meşru mahsulü atalet, yani gönüllü avareliktir.
• Ah baylar, belki seven ömrüm boyunca başlamayı da bitirmeyi de beceremediğim için kendimi akıllı bir adam sayıyorum. Ben de herkes gibi gevezenin, zararsız ama can sıkıcı boşboğazın biri olayım, ne çıkar. Ne çare ki gevezelik, daha doğrusu elekle su taşımak her zeki adamın kaderine yazılıdır.
• Medeniyet neyimizi yumuşatmış? Medeniyetin insanda duygu çeşitlerini arttırmaktan başka işe yaradığı yok.
• ...zaten iki kere iki dört, hayat değildir baylar, ölümün başlangıcıdır.
• Onun için gayeye her yaklaşmada bir huzursuzluk hissedilir. İnsan gayeye ulaşmak için çalışmayı sever, fakat ulaşmayı pek istemez; bu hal hiç şüphesiz çok gülünçtür.
• Gene de biliyor musunuz, bizim gibi yeraltı takımının dizginini sıkı tutmak kanısındayım. Çünkü kırk yıl ses çıkarmadan yeraltında otururuz, ama bir fırsatını bulup yeryüzüne çıkarsak çenemizden kurtulamazsınız.
• İnsana yalnız keder, acı batar da saadetimizi fark edemeyiz. Halbuki hakkıyla bakınca dünya nimetlerinden hepimizin nasibi olduğunu görürüz.
• Şimdi de kendi kendime şu lüzumsuz suali soruyorum: Kolay elde edilmiş bir saadet mi, yoksa insanı yücelten ıstırap mı daha iyidir? Evet, hangisi daha iyi?
Furkan Deniz
Yorumlar
Yorum Gönder